<< July >> S M T W T F S 29  30  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  1  2  << 2008>> ภารกิจเปลี่ยนสีผิวของคร... It's Love... สงกรานต์ปีนี้ ปริมปันกับงานสงกรานต์ที... ครั้งแรกของปันกับการเรี... เจ็บตัวอีกแล้ว + China ... หัวหิน again and again งานแต่งงานอาโย + Camera... ปริมปันไปเขาช้างกับอาม่... กิน กิน กิน แม่เอาแต่กิ... ภู เอ๋ย ภูเก็ต (2) ไดอารี่ที่ชื่นชอบlafluerprimrosegiegriffinnufernDataSantana-kyoungshornamhommAnya NichaNong NineNontNongAimeeP KaewPatrickPalmyPinoPremeNottP NongMona       เจ็บตัวอีกแล้ว + China Place   วันอังคารที่ 1 เมษายน     วันนี้เป็นวันแรกของการเปิด summer เราก็ประเดิมด้วยการไปสายเหมือนเคย ตอนแรกแม่หลงเข้าใจผิดไปว่าสายไม่มาก พึ่งมารู้ตัวอีกทีว่านาฬิกาในรถช้าไป 15 นาที (เวรเลย 555)   คุณครูคนใหม่ของพี่ปริมคือ คุณครูบรร ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นครูประจำชั้นของหนูด้วย แม่เห็นพี่ปริมก็ผิดหวังเล็กน้อย เพราะอยากอยู่ห้องครูตุ๊กมาก แม่รู้ว่าหนูอยากอยู่เพราะอะไร เพราะว่าครูตุ๊กชอบคุยเล่นทักทาย กอดหอมพี่ปริม พี่ปริมเลยชอบมากกว่าครูคนอื่นๆ แม่เลยต้องอธิบายให้หนูฟังว่าอยู่ห้องครูอะไรก็เหมือนกันหมดถ้าหนูเป็นเด็กดี ทำตัวน่ารัก คุณครูก็รักหนูทุกคนแหละค่ะ จริงมั้ยลูก       ครูบรร คุณครูคนใหม่ของพี่ปริม สังเกตได้ว่าพี่ปริมนั่งอยู่หลังสุด เพราะว่าไปสาย 555       ส่วนน้องปันก็เป็น pre อ.1 เพราะว่าทางโรงเรียนให้เด็กเล็กเปลี่ยนมาเรียนกับครูประจำชั้นที่จะขึ้นอ.1 แล้วในวันนี้ แม่แอบใจหายเหมือนกัน เพราะครูใจเป็นคุณครูที่น่ารักและใจเย็นมากๆ     pre อ.1 ของน้องปัน แบบนี้ก็ต้องบ๊าย บายครูใจแล้วใช่มั้ยเนี่ย     พอขึ้นชั้น อ.1 น้องปันก็จะอยู่ห้องครูฝน ซึ่งครูฝนเคยเป็นครูประจำชั้นพี่ปริม 2 ปีซ้อน ตอนชั้นเด็กเล็กและก็ อ.1 ด้วย (ตอนนั้นแอบเคืองครูฝนเล็กน้อย ที่ประเมินพี่ปริมว่าไม่สมควรขึ้นชั้น อ.2  แม่ต้องวิ่งหาครูใหญ่ และก็ครูที่ปรึกษาหลายรอบเลย กว่าพี่ปริมจะได้ขึ้นชั้นอ.2 แล้วพี่ปริมก็ไม่ได้ทำให้แม่และคุณครูทุกคนผิดหวังเลย หนูเก่งมากลูก :) )   ตอนเย็นก่อนไปเรียนบัลเลต์ พี่ปริมก็ได้รับอุบัติเหตุอีกแล้ว พี่หลินเล่าให้แม่ฟังว่า ระหว่างที่พี่ปริมกำลังนั่งถอดถุงเท้าอยู่ ส่วนน้องปันก็กำลังกระโดดโลดเต้นตามประสา น้องปันเกิดกระโดดพลาด มาหกล้มทับพี่ปริมที่กำลังก้มหน้าก้มตาถอดถุงเท้าอยุ่ ทำให้หน้าพี่ปริมพาดลงไปกับพื้นอย่างแรง ทำให้ใต้จมูกของพี่ปริมห้อเลือดแล้วก็มีแผลในปากเนื่องจากโดนฟันกระแทกด้วย แม่จับฟันพี่ปริมดูก็รู้สึกว่ามันโยกเล็กน้อย เลยทำให้แม่รู้สึกไม่ดี รู้สึกว่าหนูโชคร้ายตลอดเวลา     ถึงเจ็บแค่ไหน พี่ปริมก็ยังยิ้มได้เสมอ เก่งมากลูกแม่       น้องปันก็เป็นเด็กที่น่ารักมาก เห็นพี่ปริมเจ็บตัวร้องไห้ ก็รีบเข้ามาขอโทษแล้วก็กอดพี่ปริมใหญ่เลย แม่ไม่โกรธน้องหรอกค่ะ เพราะแม่รู้ว่าน้องไม่ได้ตั้งใจนะคะ :)   ตอนไปเรียนบัลเล่ต์น้องปันเลยมานัวเนีย อ้อนแม่เป็นพิเศษ น้องคงเข้าใจว่าแม่โกรธน้อง ทั้งๆที่แม่ก็บอกน้องแล้วว่าแม่ไม่ได้โกรธ แต่ว่าแม่กำลังรู้สึกแย่ที่พี่ปริมเจ็บตัวตลอดเวลา แม่สงสารพี่ปริมจังลูก   ตอนเย็น เพื่อเป็นการทำลายบรรยากาศมาคุ ซึ่งเกิดจากแม่เอง แม่ขอโทษนะคะ แม่ก็ไม่ได้ตั้งใจเหมือนกัน ป๊าเลยพาไปทาน Fuji เอาใจเด็กๆ     วันพุธที่ 2 เมษายน     วันนี้วันเกิดน้าหนุ่ม แต่แม่ก็วุ่นๆทั้งวันเลยลืมโทรไป HBD ได้ซะเนี่ย ทั้งๆที่ในใจก็นึกได้หลายครั้งเลยว่าอย่าลืมโทรไปนะ แต่มานึกได้ครั้งสุดท้ายก็หลังเที่ยงคืนไปแล้ว ก็เลยไม่ได้โทรในที่สุด   น้าหนุ่มเป็นน้องคนนึงที่แม่ภูมิใจมาก เพราะว่าตอนนี้ชีวิตน้าหนุ่มดีมากกว่าแต่ก่อนเยอะเลย แม่แอบเสียดายที่คุณตาไม่มีโอกาสได้เห็นวันที่น้าหนุ่มประสบความสำเร็จแบบนี้ จริงๆก็อีกไม่กี่เดือนเอง แต่คุณตาก็ไม่มีโอกาสนั้น ตอนเด็กๆน้าหนุ่มเป็นเด็กที่เรียนไม่เก่ง แม่ว่าอาจเป็นเพราะว่าโดนบังคับให้เรียนในสิ่งที่ไม่ชอบ ตอนอยู่อัสสัมก็เกรดไม่ค่อยดี มาอยู่โรงเรียนเตรียมก็ทำแต่กิจกรรม แต่แล้วพอเรียนจบมหาวิทยาลัยมาก็หาตัวเองจนเจอว่าเหมาะกับอะไร มาในวันนี้แม่ภูมิใจในตัวน้าหนุ่มที่สุดเลย :)   วันนี้เด็กๆไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่แม่กับป๊าไปตามเก็บหนังสือที่งานสัปดาห์หนังสืออีกรอบนึง วันนี้ได้มาเพียบ (แอบสงสัยว่าจะเก็บไว้ที่ไหนดีเนี่ย)     ปันและผองเพื่อน :)       วันพฤหัสบดีที่ 3 เมษายน     วันนี้ไปไหนไม่ได้เพราะอาม่าบอกว่ามีไหว้อีกแล้ว ตามประสาลูกสะใภ้ที่ดี อาม่าว่าไงก็ว่างั้น   ตอนเย็นพี่ปริมไปเรียนเปียโน เรียนเสร็จบอกแม่ว่าวันนี้อยากกิน MK (ดูซิลูก request แต่ละอย่างไม่สงสารแม่เล้ย) ป๊าก็ตกลงเพราะว่าถ้าไปทาน MK เด็กๆจะได้ทานผักเยอะๆ แต่พี่ปริมเรื่องมาก อยากให้โกวเล็กกับอาม่ามากินด้วย ป๊าเลยต้องออกจาก Central กลับมาบ้านเพื่อมารับอาม่ากับโกวเล็กเลย สรุปเลยได้กิน MK สาขาใกล้บ้านแทน แถมอาม่าไม่อยู่อีกด้วย     วันศุกร์ที่ 4 เมษายน     วันนี้ว่าจะออกไปซิ่งแต่ว่าอาม่าสกัดดาวรุ่งอีกแล้ว บอกว่ามีไหว้อีก แม่หละงงว่าทำไมไหว้หลายครั้งจัง นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วนะเนี่ย แต่ว่าวันนี้แม่กับป๊ามีธุระที่บริษัทจริงๆ เลยแวะไปบริษัทก่อน แล้วแอบไปซื้อยาที่ศิริราชให้อากงหน่อย ขึ้เกียจออกหลายที และแล้วอาม่าก็โทรมาตามจนได้ ป๊าเลยซิ่งกลับบ้านไปไหว้อีกรอบ เหนื่อยเลย   ตอนบ่ายรับเด็กๆเสร็จก็ตรงไป Jumping Clay เลย เห็นจากไดน้ากบ กะน้าปุก ก็เกิดความสงสัยว่าทำไมเค้าถ่ายรูปกันมาได้ หรือเป็นเพราะว่าเราเรียนที่สาขาใหญ่ เลยถ่ายไม่ได้หว่า แต่ไม่เป็นไร จะหมดเล่มแล้ว เอาไว้ค่อยมาถ่ายเก็บที่บ้านก็ได้   วันนี้แม่ออกแนวหดหู่เพราะว่าตอนเช้าได้รับโทรศัพท์แจ้งจากโรงเรียนที่เปิดโครงการรับเด็กพิเศษเข้าเรียน แล้วแม่ไปสมัครให้พี่ปริมไว้ตั้งแต่อาทิตย์ก่อน ใจจริงแม่ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย เพราะยังไม่แน่ใจว่าพี่ปริมจะสามารถเรียนได้มั้ย แต่แม่ไม่อยากทำลายโอกาสถ้าเกิดว่าพี่ปริมจะมีดวงได้เข้าเรียนที่นี่   ก่อนไปสมัครแม่ก็ปรึกษากับป๊า ซึ่งแน่นอนป๊าไม่เห็นด้วยในตอนแรก เพราะเรามีโรงเรียนในฝันกันไว้แล้ว แต่ในที่สุดแม่ก็มีเหตุผลไปสมัครจนได้ วันที่ไปสมัครแม่ก็แอบหวังไว้เล็กๆว่าพี่ปริมอาจจะได้กับเค้าบ้าง เพราะเค้ารับ 20 คน และมีคนมาสมัครแล้ว 8 คน แม่คุยกับเจ้าหน้าที่ที่รับเอกสารว่ามีแนวโน้มในการรับเด็กอย่างไร เพราะในใบสมัครเขียนไว้ว่ารับ 2 ประเภท คือบกพร่องทางการเรียนรู้ กับบกพร่องทางสติปัญญา ซึ่งพี่ปริมเป็นอย่างหลัง   เจ้าหน้าที่บอกแม่ว่า ปีนี้เปิดเป็นปีแรก เน้นรับเด็ก Autistic กับ LD แค่ได้ฟังแค่นี้แม่ก็รู้ตัวแล้วว่าไม่ได้ แม่กลับมาเล่าให้ป๊าฟัง ป๊าบอกว่ามันแน่นอนอยู่แล้วที่ไม่มีใครอยากได้เด็กดาวน์ เพราะว่ามันไม่สามารถพัฒนาเด็กให้เกิดเป็นผลงานได้ เด็กดาวน์ไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นเหมือนเด็ก Autistic กับ LD ซึ่งจะมีความสามารถโดดเด่นมากในบางเรื่อง  แต่แม่ก็แอบหวังเล็กๆ (เล็กๆจริงๆนะ)   พอเมื่อเช้า มีคนโทรมาจากที่นั่น บอกแม่ว่าพี่ปริมของแม่ไม่เข้าข่ายเด็กที่ต้องการในปีนี้ แม่พูดไม่ออกเพระว่าน้อยใจที่ไม่เปิดโอกาสให้เด็กแบบพี่ปริมเข้าเรียนด้วยเลย ไม่ให้แม้กระทั่งโอกาสที่จะเรียกไปทดสอบ คิดแค่นี้แม่ก็ท้อใจแล้ว แม่ได้แต่ถามเค้าว่า แล้วมีโอกาสจะเปิดรับเด็กดาวน์บ้างมั้ย เค้าตอบแม่ว่า คงยังไม่ 2-3 ปีนี้แน่ๆ (ป่านนั้นพี่ปริมก็เลยอายุที่จะสามารถสมัครได้ไปแล้ว)   วันนี้แม่เลยหดหู่ทั้งวัน ไม่ได้ผิดหวังว่าปริมสอบไม่ผ่าน แต่รู้สึกว่าการที่หนูเป็นดาวน์นี่ทำให้หนูต้องลำบากในการใช้ชีวิตจริงๆ ทั้งๆที่หนูเป็นเด็กดีไม่ว่าไปเรียนที่ไหนหนูก็ทำตัวน่ารัก มีมารยาท รักคุณครูทุกคน แต่ทุกที่ก็ไม่อยากที่จะรับหนูเข้าเรียน ได้แต่บอกว่าให้ไปเรียนโรงเรียนสำหรับคนปัญญาอ่อน ซึ่งแม่ก็ไม่ได้รังเกียจ แต่เท่าที่แม่และป๊าดูแล้วหนูสามารถเรียนร่วมกับเด็กปกติได้ซึ่งจะทำให้หนูสามารถช่วยตัวเองให้อยู่ในสังคมได้ดีกว่า   การหาโรงเรียนที่มีสภาพแวดล้อมที่ดีและปลอดภัยกับหนูเป็นสิ่งที่แม่รู้สึกเหนื่อยมากเพราะหนูไม่สามารถที่จะไปสอบเข้าที่ไหนได้ ต้องอาศัยว่าจะมีโรงเรียนไหนที่มีบุคลากรพร้อมที่จะสอนหนูแทน ป๊าก็พยายามบอกแม่ว่าเราต้องยอมรับในสิ่งที่เราเป็น เพราะคนเราเกิดมาย่อมไม่เท่าเทียมกันตั้งแต่เกิดแล้ว บางสิ่งเราก็มีโอกาสมากกว่าคนอื่น บางสิ่งเราก็ต้องยอมรับในการมีโอกาสน้อยกว่าคนอื่นด้วย แต่คนเป็นแม่ย่อมที่จะพยายามหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกอยู่แล้ว   ยังไงแม่ก็จะพยายามต่อไปนะลูก ไม่มีคำว่าท้อกับเหนื่อยใช่มั้ยลูก แม่รักหนูนะคะ :)     วันเสาร์ที่ 5 เมษายน     วันนี้แม่บอกไม่ให้พี่หลินลาอาทิตย์นี้ เพราะว่าช่วงสงกรานต์พี่หลินจะหยุดยาวเลย ขอให้แม่ได้สบายก่อนเหนื่อยได้มั้ย พี่หลินก็เลยสนองด้วยการไม่กลับบ้านคืนนี้ แต่กลับเช้าวันอาทิตย์แทน ฮ่วย นึกว่าจะไม่หยุดเพื่อเราได้   เรียนครูเพยที่ BI เสร็จ ก็ซิ่งไป Central ชิดลมซื้อ Mos burger ทานเป็นอาหารกลางวัน (ขอบอกว่าระหว่างที่พี่ปริมเรียนกับครูเพยอยู่ แม่ก็แอบไปชิดลมมาแล้วรอบนึง เพราะว่านึกได้ว่าช่วงใกล้ๆนี้มีวันเกิดเด็กๆหลายคน นับนิ้วได้ประมาณ 5 เลยต้องไปเดินหาของซะหน่อย แต่ซื้อมาได้แค่ 3 อีก 2 รอก่อน เดี๋ยวทุกคนเผลอ จะไปใหม่ 555)   ไปบ้านคุณยาย วันนี้อยู่กันครบเลย แม่เลยนั่งๆนอนๆเม้ากับคุณยายและก็น้าๆหนู เลยเกิดความอิจฉาอย่างรุนแรงที่น้าหนุ่มจะไป San Fran ตั้งอาทิตย์นึง ส่วนน้าแนนยิ่งกว่านั้น คุณเธอจะไป LA San Fran Vegas ยาวโลด 2 อาทิตย์ (มันไม่ต้องทำงานทำการกันรึไงเนี่ย ฮ่วยอีกที)   ตอนเย็นเลยชวนทุกคนไปทานอาหารจีนใกล้บ้าน  China Place ใกล้วิชัยยุทธ 3 ดีใจที่ทุกคนชมว่าร้านนี้อร่อยทุกอย่าง แม่เลยยืดประหนึ่งเป็นผู้บุกเบิกเลย 555     เสื้อที่แม่ใส่วันนี้ก็มาจากร้านของน้าหนุ่ม แม่ดีใจที่น้าหนุ่มจะเปิดร้านใหม่อีกครั้ง อิอิ เห็นว่าจะเปิดกรกฎาคมนี้ แม่จะมีเสื้อสวยๆใส่แล้ว 555 ดีใจ       Yummy !       เด็กๆแจกจุ๊บให้น้าหนุ่ม ของขวัญวันเกิดย้อนหลัง       4 สาว       ครอบครัวของเรา       เด็กๆกับป๊า         วันอาทิตย์ที่ 6 เมษายน     วันนี้พี่หลินจัดการเด็กๆตอนเช้าเสร็จแล้วค่อยกลับบ้าน (ยังดีที่มีน้ำใจช่วยก่อนไป แต่แม่ไม่อยากคิดเลย สงกรานต์พี่หลินลายาว นึกแล้วสยอง)   วันนี้พี่ปริมไปฝึกพูดครูอัญญาพร เรียนเสร็จคุณครูบอกว่าอาทิตย์หน้าหยุดเที่ยวสงกรานต์นะคะ แต่ว่าบ้านเราไม่มีแพลนไปไหน เพราะว่าไม่ชอบคนเยอะ เลยตุนไปเที่ยวหัวหินตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว อิอิ     รักลูกมากมาย แม่จ๋าเอง     น้องอุ้ม เสียดายจัง พี่ไปช้า 1 วัน ไม่งั้นเราต้องเจอกันแน่ๆ ตามร้านอาหาร ไม่ร้านใดก็ร้านนึงนะ   อ้อ บอกเค้าเลยจ้า ว่าเอาโซนติดสระว่ายน้ำ   พี่แก้ว สั่งอาหารแบบนี้ตลอดไงพี่ ช่วงนี้เลยทำน้ำหนักดีเหลือเกิน 555   mj ใช่ ไอติมร้านนี้ เค้าเรียกร้านไอติมเก้าอี้ดนตรี ใครนั่งนานโดนค้อนค่ะ 555   คุณเอ๋ พอเถอะโยมจริงๆ ใกล้คลอดแล้วอย่าซิ่งมาก อิอิ   พี่แหม่ม sinat ขอให้ได้ไปสูดโอโซนให้เต็มปอดเลยนะคะ (ขอห้อยท้ายไปด้วยนะ 555)   คุณแหม่ม amimi ก็ชุด amimi น่ารักทุกตัวนิคะ เลยได้ใส่บ่อย :) ถ้าจะออกบูธอีก เรียกด้วยนะคะ ชอบจริงๆค่ะ   คุณ poon ชุดว่ายน้ำของ old navy ค่ะ ฝากเพื่อนส่งมาให้จาก usa ส่วนหมวกซื้อ Central ชิดลมค่ะ ที่ชิดลมชุดว่ายน้ำเด็ก style นี้ก็เยอะนะคะ ลองไปดูได้ค่ะ   คุณแฟน(ไม่แสดงตัว) ร้านไก่โกศล อยู่ตรงถนนเลียบสถานีรถไฟค่ะ รั้วของร้านจะเป็นต้นไม้เยอะๆ หน้าร้านจะมีร้านขายลูกตาลเชื่อมเป็นแผงเล็กๆอยู่ค่ะ ถ้าจะไปต้องไปเร็วนิดนึง เพราะว่าคนเยอะมากค่ะ ไปช้าไปก็อาหารหมด ส่วนแสงไทยซีฟู๊ด ซ. หัวหิน 55 ค่ะ ตรงเข้าไปสุดทางเลย     คุณปุก คุณเหมียว เที่ยวให้สนุกนะคะ เดี๋ยวนุ่นไปอีกที่ 18-20 เมษา กับ 4-6 พค ค่ะ5555   น้องส้ม เฉียดกันนิดเดียวเอง   น้องจอย พี่ก็ว่างั้น ยังดีที่รถเสียในกรุงเทพ ดีกว่าออกไปเสียกลางทางเนอะ   พี่น้อง ข้าวเหนียวมะม่วงป้าเจือ อร่อยที่ข้าวเหนียวเลยค่ะ จริงๆถ้าร้านนี้คนเยอะเกิน รอไม่ไหว นุ่นจะมีร้านสำรองค่ะ ที่ร้านมีชัยตรงข้ามตลาดค่ะ     ตูนแอกกี้ เดินทางปลอดภัยนะคะ กลับมาคราวหน้า หวังว่าจะไม่โอกาสเจอกันนะคะ   คุณ fandi ไม่แสดงตัว อัพไดแล้วนะคะ อยากบอกว่าที่ลุกขึ้นมาอัพไดทั้งๆที่ยังเซ็งอยู่ ก็เพราะ comment นี้เลยค่ะ :)   น้องขิม น้องไท ของให้เที่ยวให้สนุกเหมือนกันค่ะ พี่ถามน้องชงแล้วน้องชงบอกว่าน้องขิมเป็นลูกค้ารายล่าสุดของมันเลย :)   มด อัพแล้วจ้า ดึกไปหน่อยเท่านั้นเอง     เอาแผนที่ร้านอาหารที่หัวหินมาฝากค่ะ สำหรับคนที่อยากลอง :)   ขออนุญาตและขอบคุณคุณน้องเล็ก 80 ที่เอามาแปะใน onnashop นะคะ เลย copy มาซะเลย                                     Posted on Mon 7 Apr 2008 9:53 Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง   เป็นกำลังใจให้คุณนุ่นเสมอนะคะ ไม่เปลี่ยนแปลง สำหรับ คุณแม่ที่ทุ่มเทความรัก ความเอาใจใส่ให้กับน้องปริม เอาใจช่วยค่ะ คุณนุ่นเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกแน่นอนค่ะ คุณนุ่นเป็นคุณแม่ที่น่าประทับใจมากที่สุดค่ะ บางครั้งคิดถึงเรื่องราวคุณนุ่น แล้วซาบซึ้งกับความรักของแม่ที่มีต่อลูกของคุณนุ่นมากๆค่ะ ไม่รู้จะบรรยายได้หมดหรือป่าว เอาเป็นว่า เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ     Fri 11 Apr 2008 16:58 [56] งือ สงสารน้องปริมจังเลย เจ็บมากไม๊เนี่ย ฟันโยกเลยหรอจ๊ะ เราว่านุ่นมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ดีจัง ส่วนป๊าก็ให้กำลังใจดีมาก ๆ เลย อ่านแล้วซึ้งจังทุกคำพูด เราว่าไม่นานหรอก น้องปริมต้องได้เรียนในรร.ที่หวังแน่ ๆ จ้า เป้นกำลังใจให้อีกแรงจ้า     Thu 10 Apr 2008 21:57 [55] ^___^ Miss Nong Prim Nong Pun Kha Auntie Moo is too lazy to update my diary Kha . 55 The school 's criterias already depress you. But the truth is their policy that they set. I really like this paragraph Kha So touching :) การหาโรงเรียนที่มีสภาพแวดล้อมที่ดีและปลอดภัยกับหนูเป็นสิ่งที่แม่รู้สึกเหนื่อยมากเพราะหนูไม่สามารถที่จะไปสอบเข้าที่ไหนได้ ต้องอาศัยว่าจะมีโรงเรียนไหนที่มีบุคลากรพร้อมที่จะสอนหนูแทน ป๊าก็พยายามบอกแม่ว่าเราต้องยอมรับในสิ่งที่เราเป็น เพราะคนเราเกิดมาย่อมไม่เท่าเทียมกันตั้งแต่เกิดแล้ว บางสิ่งเราก็มีโอกาสมากกว่าคนอื่น บางสิ่งเราก็ต้องยอมรับในการมีโอกาสน้อยกว่าคนอื่นด้วย แต่คนเป็นแม่ย่อมที่จะพยายามหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกอยู่แล้ว ยังไงแม่ก็จะพยายามต่อไปนะลูก ไม่มีคำว่าท้อกับเหนื่อยใช่มั้ยลูก แม่รักหนูนะคะ :) Moo Family     Thu 10 Apr 2008 10:10 [54] เพี้ยง ๆ พี่ปริมนะคะ ป่านนี้หายเจ็บหรือยังน๊อ ??? น้องไม่ได้ตั้งใจอ่ะเนอะ แต่น้องปันก็น่ารักมากนะคะ เป็นห่วงพี่ปริมด้วย...พี่ปริมก็ใจดี ไม่โกรธน้องเลย เก่งมากค่ะ ^^ อ่านแล้วรู้สึกซึ้ง + อบอุ่นไปกับพี่ปริมจังเลยค่ะ มีพี่นุ่นกับป่าป๊าที่รักและเข้าใจแบบนี้ เป็นกำลังใจให้พี่นุ่นและป่าป๊ารวมถึงเด็ก ๆ เสมอนะค้า ^^ คิดถึง คิดถึงค่า...^^     Thu 10 Apr 2008 1:26 [53] มีชุดไหนใส่ไม่ได้เหรอ ยังไม่ได้ให้น้องกี้ลองเลยอ่ะ เผื่อไปเปลี่ยนด้วย วันนี้กว่าจะออกจาก PT ก็เกือบ 4 โมงเย็นแน่ะ     Thu 10 Apr 2008 0:35 [52] เข้าใจความรู้สึกของพี่นุ่นนะคะ เรื่องโรงเรียนของน้อง แม้ว่าน้องปริม จะน่ารักแค่ไหน ก็ยังมีข้อจำกัดมากมาย แต่เชื่อว่า ต้องมีสักวันที่เป็นโอกาสของน้องปริมนะคะ :) ส้มกะพี่บอล    Wed 9 Apr 2008 23:10 [51] อ่านแล้วเห็นถึงความรักที่พี่นุ่นกะปาป๊าเพาะบ่มให้สองสาวเลยค่ะ จะยังไงน้องปริมก็ยังมีน้องปันและครอบครัวอยู่เคียงข้างตลอดไปนะคะพี่นุ่น เป็นกำลังใจให้ค่ะ เห็นถึงความทุ่มเทของพี่นุ่นแล้ว ก็ยังอยากบอกว่าชื่นชมในความเป็นแม่ของพี่นุ่นมากมายอีกครั้ง ถึงระบบการศึกษาจะไม่เอื้อให้น้องปริมซักเท่าใดนัก แต่น้องปริมก็โชคดีที่ได้เกิดมาในครอบครัวของพี่นุ่นนะคะ สู้ๆนะคะพี่นุ่น ดูจากคอมเม้นท์ข้างล่างกำลังใจมากมายเลยนะคะ จูน    Wed 9 Apr 2008 21:54 [50] ตามไปดูทริปพัทยาจ้า     Wed 9 Apr 2008 20:03 [49] คุณนุ่นค่ะไม่เป็นไรค่ะสำหรับแผนที่ ก็ต้องขอบคุณคนที่ทำแผนที่นี้นะค่ะ ไม่ทราบเหมือนกันว่าเป็นใคร search ๆ หา แล้วได้อันนี้มาช่วยอย่างมากตอนไปหัวหิน ส่วนเรื่องน้องปริมขอเอาใจช่วยนะค่ะ ถึงที่นี่จะไม่เปิดโอกาสให้น้องปริมแต่น้องปริมก็ได้โอกาสดีๆของคุณพ่อคุณแม่ที่รักน้องปริมมากมายซึ่งโชคดีกว่าเด็กที่เป็นเคสเดียวกับน้องปริมหลายต่อหลายคนแล้วค่ะ แต่เล็กว่าถ้าคุณครูหรือคนที่เกี่ยวข้องได้เข้ามาสัมผัสกับน้องปริมแล้วเขาจะรู้ว่าเขาคิดผิด เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ปล.ช้อปบำบัดก็ดีค่ะ น้องเล็ก 80    Wed 9 Apr 2008 16:22 [48] รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่กะเรื่อง โรงเรียนของน้องปริมค่ะ เฮ้อ..เซ็ง..แต่เราต้องยิ้มสู้ต่อไปค่ะ ..สู้เพื่อลูก.. พี่จอยค่ะ    Wed 9 Apr 2008 15:30 [47]   เข้าใจหัวอกคนเป็นแม่เลยคะคุณนุ่น อยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด ไม่ว่าลูกจะเป็นยังงัย แต่สังคมบ้านเราก้อยังหาสถานที่และบุคคลากรยากนะคะ สู้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้คะ     Wed 9 Apr 2008 14:47 [46] เรื่องยาว 555 อ่านแต่ละวัน พอจบแล้วเม้นท์ไม่ถูกค่ะ เอิ๊กกกก     Wed 9 Apr 2008 14:14 [45] มาเป็นกำลังใจให้นะคะคุณนุ่น ที่นี่ไม่พร้อมที่จะรับเรา ก็หาที่ต่อๆ ไป คำพูดของปาป๊าโดนใจมากค่ะ ด้วยความพยายามที่ไม่ลดละ กับความสามารถของน้องปริม เชื่อว่าต้องมีที่ๆ เหมาะกับน้องปริมรออยู่แน่นอนค่ะ น้าหนุ่มทำร้านเสื้อเหรอค๊า ถ้ามีโอกาสจะไปอุดหนุนนะ ไว้ฝากน้องบัวไปฝึกงานที่ร้านด้วยคน เค้าอยากทำงานแบบน้าหนุ่มค่ะ ลูกคนนี้แหวกแนวสุดๆ ไม่ได้พ่อแม่มาเลย แต่อะไรที่ลูกทำแล้วมีความสุข เราควรยินดีและส่งเสริมใช่ปะคะ ^_^ หนึ่ง 48    Wed 9 Apr 2008 13:24 [44] อ่านแล้วเห็นใจจังคะคุณนุ่น คุณนุ่นทำหน้าที่ของแม่ได้ดีที่สุดแล้วคะ หนนี้อาจจะยังไม่ใช่โอกาสของพี่ปริมคะ ยังไงอย่าท้อนะคะ เป็นกำลังใจให้คะ ปล. เห็นด้วยกับที่ป๊าพูดคะ     Wed 9 Apr 2008 10:50 [43] คิดอยู่ในใจเหมือนกันว่า โครงการนี้พี่น่าจะให้พี่ปริมไปสมัครจัง แล้วก็เป็นไปอย่างที่คิด ... ไม่ได้ไม่เป็นไรน๊ะพี่นุ่น เพราะเค้าบอกนี่ว่าเปิดเป็นปีแรก อะไรๆ คงยังไม่ เข้าที่เข้าทาง ^-^ ป๊าพูดถูกค่ะเห็นด้วยอย่างยิ่ง สู้ ๆ น๊ะพี่นุ่น JuiceJoeOnline    Wed 9 Apr 2008 10:06 [42] พี่ปริมเก่งจังเลยน้าค้า ขนาดเป็นแผลยังยิ้มร่าเริงได้ น่ารักจิงๆๆ เปงกำลังใจให้พี่นุ่นนะคะ     Wed 9 Apr 2008 9:49 [41] พี่นุ่น พอดีมีเรื่องอยากปรึกษาค่ะ รบกวนขอ e-mail หน่อยนะค่ะ อ๋า    Wed 9 Apr 2008 8:57 [40] ถึงน้องปริมจะมีพัฒนาการต่างๆไม่เท่าเด็กคนอื่น แต่เค้าโชคดีที่มีพ่อและแม่ที่รักและเอาใจใส่เค้ามากๆ ดูน้องปริมก็มีความสุขกับกิจกรรมต่างๆนะคะ เป็นครอบครัวที่รักกันดีมากๆเลยค่ะ     Wed 9 Apr 2008 1:26 [39] พี่น้อง รักกัน ผูกพันกันดีนะคะ น่ารักค่า >.^ พี่นุ่นอย่าเครียดมากนะ เป็นห่วงมากมาย เราทำทุกอย่างเพื่อเขาดีที่สุดแล้วค่ะ พี่ปริมมีครอบครัวที่อบอุ่น ทุกคนรอบข้างมีแต่ความรัก ความเอาใจใส่ให้ตลอดเวลา แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้วนะคะ มีกำลังใจ และความห่วงใย ส่งถึงเสมอนะคะ     Tue 8 Apr 2008 23:20 [38] ทำไมน๊าา สังคมไทยเป็นสังคมที่ไม่ค่อยให้โอกาสกันเลย พี่นุ่นอย่าเพิ่งท้อนะคะ ลองใหม่อีกซักตั้งนึงนะคะ     Tue 8 Apr 2008 23:19 [37] คุณนุ่นค่ะ อย่าเศร้าใจไปเลย ขอเป็นกำลังให้อีกหนึ่งแรงใจ เท่าที่เห็นคุณนุ่นเป็นคุณแม่ที่ทำเพื่อลูกอย่างมากเลยค่ะ วันนี้ไปรับน้องกร ก็เห็นคุณนุ่นมารับน้องปริมกับน้องปํณพอดีเหมือนกัน แต่ไม่ได้ทักเพราะว่าน้องกำลังจะออกรถพอดีค่ะ เสียดายนะค่ะ ที่น้องกรกับน้องปัณไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน น้องกรได้อยู่ห้องครูหมีค่ะ     Tue 8 Apr 2008 17:17 [36] แอบอิน กับที่ปาป๊าบอก คนเราไม่เท่ากันตั้งแต่เกิด... กินใจมาก สิ่งนึงที่มุ้ยมั่นใจ ว่าพี่ปริมมีมากเหลือเกิน อาจจะมากกว่าคนอื่นๆด้วยซ้ำไป ก็พี่ปริมมีแม่กับป๊าที่รักพี่ปริมมากมาย มุ้ย&แพท    Tue 8 Apr 2008 16:40 [35] สงสารน้องปริมจังเลยเจ็บตัวอีกแล้ว แต่น้องปันก็ไม่ได้ตั้งใจน้า น้องปันคงจะเสียใจมากเลยนะคะเนี่ย คุณนุ่นอย่าคิดมากเลยค่ะ คุณนุ่นกับคุณเมเป็นพ่อแม่ที่เอาใจใส่ลูกดีที่สุดแล้ว ถึงระบบการศึกษาบ้านเราจะไม่เอื้อให้กับเด็กพิเศษ แต่แหม่มก็มั่นใจค่ะว่าน้องปริมได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด และได้รับการศึกษาที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้อยู่แล้วค่ะ คุณนุ่นอย่าท้อนะคะ     Tue 8 Apr 2008 16:33 [34] อย่าพึ่งเศร้าไปเลยนะค่ะเรื่องโรงเรียนของน้องปริม เราเป็นกำลังใจให้คุณนุ่นค่ะ คุณนุ่นทำหน้าที่ของคุณแม่ได้ดีจริงๆ     Tue 8 Apr 2008 16:00 [33] คุณนุ่นค่ะ เป็นกำลังใจให้ในเรื่องน้องปริมนะค่ะ ทุกครั้งที่ได้อ่านไดของคุณนุ่นก็ได้รับรู้ถึงความพยายามของทั้งของคุณเมและคุณนุ่นเสมอ น้องปริมเป็นเด็กที่น่ารักค่ะ และน้องปริมยังเป็นเด็กที่มีความสามารถ สักวันหนึ่งน้องปริมจะต้องความสามารถพิเศษที่น้องปริมมีออกมาได้อย่างแน่นอนค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ แอบอ่านมานานมาก    Tue 8 Apr 2008 14:39 [32] เห็นแผลน้องปริมแล้วคงจะเจ็บน่าดูเลยค่ะ แต่น้องปริมคนเก่งสบายอยู่แล้ว ชื่นชมพี่นุ่นมากๆเลยค่ะ เอาใจช่วยเรื่องน้องปริมนะค่ะ เดี๋ยวโอกาสก็มาหาน้องปริมอีกนะค่ะ อาหานน่าทานมากๆเลยค่ะแต่ยังไม่เคยไปทานเลยร้านนี้ ครอบครัวพี่นุ่นดูอบอุ่นมากๆเลยค่ะ สู่ๆนะค่ะ เดี๋ยวช๊อปปิ้งบำบัดก็หายค่ะ พี่นุ่น     Tue 8 Apr 2008 14:37 [31] อ่านแล้วเห็นใจคุณนุ่นมากค่ะ คุณนุ่นทำหน้าที่แม่ได้ดีที่สุดแล้ว เลี้ยงดูให้ความอบอุ่นน้องปริมอย่างดี เพียงแต่วันนี้อาจยังไม่ใช่โอกาสของน้องปริมนะคะ ไม่ว่าด้วยเหตุผลไหนก็ตาม แค่น้องปริมช่วยเหลือตัวเอง และเป็นได้อย่างทุกวันนี้ก็ดีมากแล้วค่ะ เค้าได้อยู่ในครอบครัวที่อบอุ่น เอาใจใส่ดูแล น้องต้องโตขึ้นและทำให้ทุกคนภูมิใจแน่นอนค่ะ เอาใจช่วยคุณนุ่นนะคะ     Tue 8 Apr 2008 13:55 [30] อ่านไดวันนี้แล้ว รู้สึกว่าคุณนุ่นเครียดแล้วหดหู่ยังงัยไม่รู้ซิคะ คุณนุ่นทำดีที่สุดแล้วนะคะ เท่าที่คนเป็นแม่คนหนึ่งจะทำได้ (ดีมาก ๆ ) แล้วค่ะ คุณเมพูดถูกค่ะ รับต้องยอมรับความจริง ว่าบางสิ่งบางอย่างไม่เท่ากัน แต่สำหรับน้องปริมเอง สิ่งที่วิเศษที่สุดก็คือ ป๊า แม่จ๋า และน้องปันค่ะ น้องปริมเค้าก็มีความสุขบนรากฐานที่เค้ามีนะคะคุณนุ่น รายล้อมด้วยความรัก ความเอ็นดู ความอบอุ่น จากครอบครัวและคนรอบข้างนะคะ วันนี้อาจไม่ใช่วันของน้องปริม ด้วยเหตุผลใด ๆ ก็ตามค่ะ แต่เชื่อว่าสวรรค์ไม่ใจร้ายค่ะ น้องปริมกับน้องปันเป็นพี่น้องที่รักกันมากนะคะ รู้จักเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน ถือเป็นรางวัลปลอบใจให้คุณนุ่น เวลาท้อได้นะคะ ไม่ว่าอะไร ก็จะเอาใจช่วยคุณนุ่นและครอบครัวเสมอค่ะ สุขสันต์วันเกิดน้าหนุ่มด้วยคนค่ะ แล้วน้าหนุ่มทำเสื้ออยู่ที่ไหนคะ พอจะเป็น target ของร้านได้ป่ะคะ มนมะนาว    Tue 8 Apr 2008 11:01 [29] เป็นกำลังใจให้คุณนุ่นในทุกๆเรื่องนะคะ     Tue 8 Apr 2008 10:54 [28] พักนี้เปิดไปไดไหน ชอบมีอาหารมาลงให้ทรมานใจทุกครั้งไปเลยคะพี่นุ่น เรื่องห้องน้ำแอมไม่มีไรมากหรอกค๊า แค่มี ผช เข้ามาใช้ห้องน้ำ ญ เท่านั้นเอง พูดก็ไม่ฟัง เลยต้องมีฟ้องกันเล็กน้อย แต่ว่าตอนนี้ทุกอย่างโอเคแล้วคะ พักนี้แอมมีรายงานเยอะมาก อาจจะไม่ได้เข้ามาอีกพักนึงเลยแหละคะ แต่คิดถึงพี่นุ่นและน้องๆ เสมอนะคะ     Tue 8 Apr 2008 7:34 [27] น้องนุ่น ไอ้เรื่องรร.น่ะ ขอโทษทีนะน้อง อุตส่าห์ลุ้น แต่ว่าคิดอีกแง่ ก็อาจจะดีก็ได้นะ ถ้าเค้าไม่พร้อม มันก็ไม่ดีกับน้องปริมเองก็ได้ เสียแต่ว่า มันน่าจะระบุไว้ซะแต่แรก อย่างที่พี่บอก ทางรร.คงคิดได้แค่ว่าเด็กดาวน์ แต่ไม่เคยเจออย่างน้องปริม เจอแล้วจะหนาว ตายแล้ว ชั้นโง่มากที่ไม่รับ ส่วนตัวพี่ คิดว่า ถ้ารับนะ รับรอง ทางรร.มีชื่อเสียงแน่นอน น้องปริมทำได้ เราเชื่อมั่นเช่นนั้นแล้วกัน ตอนนี้รอจังหวะ และโอกาสที่เหมาะสม ซึ่งมันต้องมาถึงซักวัน และดีกว่าวันนี้แน่นอน ป๊ารู้อยู่แล้วล่ะว่ามันต้องการช้อปปิ้งบำบัดไม่มีวันเลิกรา เนอะ ส่วนนากา ขอบจายนะน้องนะ กร๊ากกกกกกกกก     Tue 8 Apr 2008 2:51 [26] สวัสดีค่ะพี่นุ่น ก่อนอื่นต้องขอบคุณที่พี่นุ่นแวะไปเมนต์ไดเป้ยนะค่ะ เป้ยก็ต้องมาสารภาพด้วยว่าเป้ยก็แอบอ่านไดพี่นุ่นมานานพอสมควรแล้วหล่ะค่ะ แต่ไม่ได้แสดงตัวซะที วันนี้ได้ฤกษ์ซะที อิอิ พี่ปริมคนเก่ง ยิ้มได้เสมอเลยนะคะ แม้ว่าวันนี้จะเจ็บตัว เก่งมากๆเลยค่ะน้องปริม ส่วนน้องปันปันวันนี้ก็น่ารักมากๆ เข้าไปกอดไปขอโทษพี่ปริมด้วย ส่วนเรื่องโรงเรียนของพี่ปริม พี่นุ่นอย่าเครียดเลยนะค่ะ พี่นุ่นทำดีที่สุดแล้วนะค่ะ คนเป็นแม่ยังไงก็หาสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกอยู่แล้ว แล้วลองแล้วดีกว่าเราไม่ได้ลองเนอะ ไม่แน่ปีหน้าพี่ปริมไปสอบมาแตร์อาจจะติดก็ได้นะค่ะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้พี่นุ่นนะค่ะ แล้วก็ สุขสันต์วันเกิดน้าหนุ่มย้อนหลังด้วยนะค่ะ     Tue 8 Apr 2008 0:42 [25] เม้นท์อีกรอบ อิอิ ขอบคุณสำหรับแผนที่ร้านอาหารด้วยจ้า เป็นประโยชน์มาก ๆ เลยจ้า...     Tue 8 Apr 2008 0:31 [24] พี่ปริมเจ็บตัวด้วยอุบัติเหตุ แตยังยิ้มสู้ได้ น่ารักที่ซู้ดดด หายไว ๆ นะคะคนเก่ง เรื่องพี่หลินลาช่วงสงกรานต์ รีบหาทริปเลยจ้านุ่นจ๋า 55 เพราะตอนแรกพี่ว่าจะไม่ไปไหนเหมือนกัน ที่ไหนได้ เด็กที่บ้านพี่ลาไปเดือนนึง...หุหุ...เศร้าไปเลยพี่ตอนนี้ อ่านเรื่องโรงเรียนของพี่ปริมแล้วมีอารมณ์ร่วมเล็กน้อยค่ะ แหะ ๆ เพราะใจพี่คิดว่าน้องปริมเป็นเด็กปกติตลอด ยังไงก็ขอให้ได้โรงเรียนที่ดีนะจ๊ะนุ่นจ๋า.... ส่งกำลังใจมาให้ด้วยจ้า... สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังให้น้าหนุ่มด้วยค่ะ     Tue 8 Apr 2008 0:30 [23] อ่านของวันศุกร์ที่ 4 แล้วน้ำตาไหลเลย เราว่าคุ่ณนุ่นทำดีที่สุดแล้ว แล้วพี่ปริมก็โชคดีมากๆที่ได้มีพ่อกับแม่ที่แสนดีอย่างนี้ อย่าท้อนะคะ..เป็นกำลังใจให้ค่ะ job     Mon 7 Apr 2008 23:52 [22] Nong Prim is really a nice girl na ka..you must be proud of her ;) dont be sad na ka..you should be proud that you and your husband are such super parent ka! ann    Mon 7 Apr 2008 22:06 [21] เป็นกำลังให้ให้คุณนุ่นเรื่องน้องปริมนะคะ คุณนุ่นเป็นแม่ที่ดีมากมากเลยคะ     Mon 7 Apr 2008 21:05 [20] owwwwwww... ped pak king.... na kin mak mak r rai kun nia... just dropped by p'kob's di.. there're loads of jap food... and your di... hurrr... i do miss thailand now.. anyway.. as p'dome said in her comment i do agree with what their papa said you're guys a great parent.. : ) they're lucky to be your kid, p'nune no worry i'm quite assure that nong prim will be fine with your great support anyway p'nune...take care krab new    Mon 7 Apr 2008 20:29 [19] ขอบคุณมากค่ะ สำหรับข้อมูลร้านอาหาร เป็นกำลังใจให้ สำหรับทุกๆเรื่องนะคะ ^^ แฟน(ไม่แสดงตัว)    Mon 7 Apr 2008 20:08 [18] มาแล้วๆ เผอิญไปหลงทางอยู่พัทยามาค่า กลับมาแล้ว แต่ยังไม่อัพน๊า งานเพียบ อ่านไดวันนี้แล้ว โดนใจตรงที่ " ป๊าก็พยายามบอกแม่ว่าเราต้องยอมรับในสิ่งที่เราเป็น เพราะคนเราเกิดมาย่อมไม่เท่าเทียมกันตั้งแต่เกิดแล้ว บางสิ่งเราก็มีโอกาสมากกว่าคนอื่น บางสิ่งเราก็ต้องยอมรับในการมีโอกาสน้อยกว่าคนอื่นด้วย " น้องปริมรู้ไม๊คะ ว่าหนูมีป๊ากะแม่ที่ล้ำหน้า ให้โอกาสแก่หนูเกินหลายๆคนเลย แล้วก็อยากบอกคุณนุ่นว่า อย่าท้อแท้นะคะ เพื่อลูก ทำได้อยู่แล้วเน๊อะ ส่วนป้อมน่ะ เพื่อนโดมเอง อิอิ...อ่านที่ป้อมเม้นท์แล้วก็โดนใจเรื่องการศึกษาไทย...ถ้าใครมีกำลัง หรือมีแรงบันดาลใจ ช่วยกันรณรงค์ และ พัฒนาเรื่องแบบนี้ได้ก็ดีสินะคะ     Mon 7 Apr 2008 19:52 [17] พี่ปริมเก่งจังถึงเจ็บแต่ก้อยังยิ้มได้นะค่ะ ส่วนน้องปันเองก้อน่ารักเชียว รีบเข้าไปกอดและขอโทษ คุณนุ่นอย่าเครียดไปเลยนะค่ะ เป็นกำลังให้เสมอค่ะ ^^"     Mon 7 Apr 2008 19:44 [16] คุณนุ่นค่ะ สู้ ๆ น่ะค่ะ เอ๋เป็นกำลังใจให้ และเชื่อว่าเพื่อน ๆ อีกหลาย ๆคนก็เป็นกำลังใจให้คุณนุ่น กับ เม เรื่องน้องปริมเหมือนกันค่ะ ทุกวันนี้คุณนุ่นกับเมดูแลน้องปริมดีมากกกกกก ที่สุดและเอ๋เชื่อว่าในอนาคตน้องปริมจะเป็นเด็กที่เก่งและสามารถดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องไปสนใจกับสถาบันหรือโรงเรียนต่าง ๆ ที่เราไม่ได้ส่งน้องเข้าไปหรอกค่ะ ทุกวันนี้น้องปริมเป็นเด็กดี และมีความสามรถพัฒนาการไปได้ด้วยดีก็โอเคแล้วค่ะคุณนุ่น อย่าท้อน่ะค่ะ เข็มแข็ง ๆ ๆ ค่ะ เอ๋เองถึงไม่ได้ไปซิ่งต่างจังหวัดนี่ก็กะว่าไปนอนเล่นแช่น้ำเอาท้องอ้วน ๆ โต ๆ ไปลอยในสระที่โซฟิเทลเชียงใหม่เอาก็ได้ อิอิ แบบดันทุรังนิ๊ดส์นึง พักผ่อน ๆ อากาศร้อนมาก ความดันทุรังมันเลยสูงค่ะ 555     Mon 7 Apr 2008 17:50 [15] ขอบคุณสำหรับแผนที่ มีค่ากะนู๋มากมาย อิอิ ของกินล่อตาล่อใจอีกแล้วววววววว     Mon 7 Apr 2008 17:45 [14] คุณนุ่นอย่าเครียดไปนะคะ อย่างน้อยพี่ปริมก็มีพัฒนาการที่ดี มีความสุขแล้ว คุณนุ่นและคุณเมเองก็ดูแลพี่ปริมดีมากๆๆๆๆๆๆ เชื่อว่ายังไงโรงเรียนในฝันก็จะไม่เป็นแค่ในฝันนะคะ ยังไงพี่ปริมก็ต้องได้ไปเรียนนะคะ เอาใจช่วยค่ะ เข้าใจความรู้สึกเลยนะคะ เหนื่อยก็พักนะคะ อย่าท้อนะคะคุณนุ่น พี่ปริมคงเข้าใจ ส่วนคุณนุ่นก็ทำดีที่สุดแล้ว พี่ปริมน้องปันน่ารักมากเลยค่ะคุณนุ่น ครอบครัวอบอุ่น ครอบครัวต้นฉบับจริงๆค่ะ :P หายเครียดไวไวนะคะ อย่างงี้ต้องให้ป๊าพาไปช๊อปปิ้งหน่อยนะคะ อิอิ เป็นห่วงและคิดถึงนะคะ fandi    Mon 7 Apr 2008 16:39 [13] น้องปัน น่ารักมากๆ ค่ะ เห็นพี่เจ็บตัวแล้วแล้วเข้าไปกอด ไปขอโทษ เป็นพี่น้องที่น่ารักจริงๆๆค่ะ.. อ่านเรื่อง รร.ลูก แล้วเศร้าใจจังค่ะ เข้าใจหัวอกของคนเป็นแม่ค่ะ มีกำลังใจต่อไปนะค่ะ เพื่อหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกของเราค่ะ....น้องปริมเป็นเด็กที่อารมณ์ดี และน่ารักค่ะ เป็นกำลังใจที่ดีให้คุณแม่นุ่นได้ค่ะ...     Mon 7 Apr 2008 14:50 [12] อ่านไดวันนี้เเล้วจะร้องไห้ รู้สึกอินไปกับพี่นุ่น (เเละจะอินมากยิ่งขึ้นกับไดอาทิตย์หน้า 555) รู้สึกได้เลยว่าพี่รักลูกมาก เรื่องโรงเรียนของลูก ก็เป็นอีกปัญหาโลกเเตกของพ่อเเม่อ่ะ อ๋า    Mon 7 Apr 2008 13:38 [11] แวะมาให้กำลังใจคุณนุ่นค่ะ เรื่องการเรียนของน้องปริม..ติ๋งว่าคุณนุ่นทำดีที่สุดแล้ว..แล้วน้องก็คงรู้ว่าป๊ากับแม่รักและปรารถนาดีที่สุดกับเค๊าหน่ะค่ะ (อาการนี้ติ๋งเคยคิดเหมือนกัน ตอนวิลล์ไปเข้าจิตตเมตต์ แต่เค๊าไม่รับตั้งกะยังไม่เรียกสัมภาษณ์เลย อิอิ..แต่ตอนนี้ ช่างมันแล้วหล่ะค่ะ) เห็นปริมกับปันรักกันแบบนี้ ชื่นใจแทนเลยนะคะ     Mon 7 Apr 2008 13:17 [10] น้องปัน น่ารักมากเลยค่ะ เป็นน้องสาวที่รักพี่มาก ๆ เลย โอ้โฮ แผนที่ร้านอาหารที่หัวหินนี่ ร้านน่าหม่ำทั้งนั้นเลยคร่านุ่น ไว้จะไปตามชิมให้ครบทุกร้านเลยคร่า     Mon 7 Apr 2008 13:11 [9] พี่น้องรักกันดีนะคะ น้องรู้สึกผิดและขอโทษ เก่งมากค่ะ แถมง้องอนแม่ด้วย เรื่อง รร พี่ปริม ค่อยเป็นค่อยไปนะคะ เม้งเห็นด้วยกับป๊านะคะ แต่ก็เข้าใจแม่นุ่นด้วย คนเป็นแม่ก็หวังแต่ให้ลูกได้สิ่งดีๆ HBD น้าหนุ่มด้วยนคะ ขอให้น้าหนุ่มประสพแต่ความสำเร็จในชีวิตนะคะ     Mon 7 Apr 2008 11:47 [8] น้องปริมเข้มแข็งดีมากๆค่ะ เจ็บแค่นี้น้องปริมไม่สะเทือนเลย น่ารักมากๆ แม่นุ่นทำดีที่สุดเท่าที่แม่คนนึงจะทำได้แล้วค่ะ น้องปริมถือว่ามีบุญมากๆที่ได้เกิดเป็นลูกแม่นุ่น เราก็ไม่เข้าใจผู้ใหญ่ที่บริหารระบบการศึกษาที่เมืองไทยเหมือนกัน อย่างเด็กที่ต้องการความช่วยเหลือเนี่ย ยิ่งไม่ทั่วถึงเข้าไปใหญ่ อย่างที่เมืองเราอยู่นี่ แน่นอน เค้ามีโรงเรียนพิเศษให้เด็กที่มีdisabilities เป็นของรัฐบาล ต้องมีทุกเขตการศึกษา แล้วมีกฏว่าถ้ารับเอกสารเด็กที่ต้องการความช่วยเหลือแล้ว ภายใน40 วันเด็กต้องได้รับบำบัดและการศึกษา ถ้าให้รอนานกว่านั้น ฟ้องเขตการศึกษานั้นได้ค่ะ แต่ไม่ต้องเป็นถึงdisabilities เพียงแต่delayในบางเรื่อง ก็ต้องได้รับการบำบัดเช่นกัน อย่างในกรณีลูกสาวเรา ก็ทันทีที่เค้ารู้ว่าพูดช้า กล้ามเนื้อไม่แข็งแรงเท่าที่ควร เค้าจัดโรงเรียนให้ทันที และทันทีที่reportจากนักกายภาพบำบัดออกมา ว่าธาร่ากล้ามเนื้อที่ขากับตัวไม่แข็งแรง (มีปัญหาในเรื่องทรงตัวค่ะ) และให้คำแนะนำมา อาทิตย์ต่อมา กลางห้องเรียนเลยค่ะ เป็นพวกbounce houseอันเบ้อเร่อ เพื่อให้ลูกเราเข้าไปฝึกกระโดดและทรงตัว ไม่ได้มาอวดทับอะไรนะคะ แต่ได้แต่หวังว่า ถ้าใครที่มาอ่าน จะได้รู้ว่า สิ่งทีถูกที่รัฐบาลควรจะจัดทำในการช่วยเหลือเด็กเหล่านี้มันเป็นยังไง ประเทศเค้าช่วยถึงขั้นไหน เลยอยากบอกว่า อ่านไดคุณนุ่นแล้วฉุนแทนเหมือนกันค่ะ ที่บ้านเราไม่ช่วยเหลือคนที่ควรได้รับการช่วยเหลือ ไม่ทราบแม่นุ่นเคยลองเสิร์ชดูที่amazon.comบ้างหรือเปล่าเอ่ย หนังสือสำหรับเด็กดาวน์ที่ดีๆเดี๋ยวนี้เยอะมากๆเลยค่ะ ชนิดที่ว่าเขียนเจาะลึกด้วย แยกเป็นหมวดหมู่เลยค่ะ กระทั่งหนังสือให้เด็กอ่านเองที่เฉพาะสำหรับเด็กดาวน์ก็มีนะคะ http://www.ds-health.com/books4.htm ถ้าบอกอะไรที่แม่นุ่นทราบดีแล้ว ก็ขออภัยค่ะ ขอเชียร์แม่นุ่นให้เป็นคุณแม่ตัวอย่างต่อไป ทุกวันนี้ถ้าเจอใครที่พันทิปห้องชานเรือนที่ขอคำแนะนำเรื่องเด็กดาวน์ เราจะแปะเวปแม่นุ่นทุกครั้งเลยค่ะ แม้ระบบการศึกษาไม่ช่วย เราเป็นพ่อเป็นแม่จะมาgive upไม่ได้อยู่แล้ว จะมารอรัฐบาลเรามาแก้ไขปัญหา ก็บอกตรงๆว่า ไม่รู้ต้องรอไปอีกกี่สิบปี เราสอนเองซะเลย จะเป็นทางออกนึงมั๊ยน๊อ http://www.altonweb.com/cs/downsyndrome/index.htm?page=books.html ป้อม    Mon 7 Apr 2008 9:13 [7] พี่ปริมได้แผลอีกแล้วน่าสงสารจัง แต่น้องปันก็น่ารักนะคะ มาขอโทษพี่ปริมด้วย เรื่องรร. นี่ ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงเอามาโชว์เป็นผลงานไม่ได้ มันก็เป็นการพัฒนาเด็กเหมือนกัน อยู่บ้านเราคงต้องทำใจ ถ้าอยู่เมืองนอกพี่ปริมคงสบายเนอะ ได้แต่หวังว่าบ้านเราจะมีใครฮึดขึ้นมาพัฒนาแบบเมืองนอกบ้าง ไปดูสระว่ายน้ำมาแล้วนะ น่าไปมาก ๆ เลยค่ะ เป็นทริปที่ดูมีความสุขกันจริง ๆ ค่ะ     Mon 7 Apr 2008 8:21 [6] เห็นแผลแล้วสงสารพี่ปริมจัง แต่อุบัติเหตุเนอะนุ่น เดี๋ยวก็หาย ขวัญมานะคะ สุขสันต์วันเกิดน้าหนุ่มด้วยจ้า เรื่องระบบการศึกษา ที่ที่เปิดโอกาส มีน้อยจริงๆ อาจเป็นเพราะหลายๆสาเหตุ ที่เค้ายังรองรับไม่ได้ นุ่นอย่าเพิ่งท้อนะ กำลังใจจากคนในไดนี่เต็มเปี่ยม สู้สู้จ้า ร้าน China Place นี่มดก็ชอบ อร่อยเนอะ ถูกปาก ถูกใจทุกคนเรยยย อาหารที่นุ่นถ่ายมา น่าหม่ำมั่กๆ เอิ๊กส์ เอิ๊กส์......หดหู่ต้อง shopping บำบัด ผู้ชายแถวนี้ จะบอกว่า ไปเลยจ้ะ แต่กระเป๋ามดนะคะ ตรู กลับมาเศร้าหนักกว่าเดิม 555 ในเรือเค้ามีชูชีพให้เพียบเลยจ้า ต้องบังคับใส่ด้วย ไม่งั้นเจ้าของเรือถูกจับ เพราะจะมีผู้การมาตรวจตลอดเวลาอ้ะ ที่รุ่งอรุณ เค้าก็รับทุกชั้นปีแหละนุ่น ถ้ามีเด็กในชั้นนั้นๆออก แต่ก็จะรับได้อั้นที่ 25 คนต่อห้อง มดว่านุ่นลองโทรไปสอบถามดูก็ได้ แล้วก็สมัครทิ้งไว้ เพราะเราไม่รู้ว่า ปีหน้าจะมีเด็กชั้นปีที่พี่ปริมเข้าเรียนได้ออกรึป่าว ลองดูนะ     Mon 7 Apr 2008 1:20 [5] อุ้ย ช้อปปิ้งบำบัด นั่นสิ เปนการบำบัดที่ดีเลยค่า ป.ล. น้าหนุ่มเปิดร้านที่ไหนเอ่ย อย่าลืมมาบอกกล่าวกันนะ     Mon 7 Apr 2008 0:08 [4] อ้าว..คุณนุ่นประเดิมไป รร สายซะเรย อิอิ ในรถปุกตั้งนาฬิกาเร็วประมาณ 5 นาที ในบ้านชั้นล่างตั้งเร็ว 10 นาที ส่วนในห้องนอนตั้งเร็ว 20 นาที แหะ ๆ ตอนนี้โดนป๊าว่าไปเรียบร้อยแระ เพราะว่าปลุกแกมาแต่ไก่โห่ แบบว่ายังไม่หายง่วงเรยอ่ะค่ะ สงสารน้องปริมจังค่ะ แต่น้องปันก้อน่ารักนะคะ รู้จักขอโทษและปลอบพี่ด้วย เรื่องระบบการศึกษาไทยเนี่ย ขอถอนหายใจดังหน่อย เฮ้อ... ปุกว่าไม่ใช่แค่ระบบการศึกษาไทยนะคะ อย่างคนที่เป็นเอดส์เองก้อเป็นค่ะ สู้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ แซนต้า-เดต้า-พรินเตอร์    Mon 7 Apr 2008 0:06 [3] ที่บ้านก้อชอบไปหม่ำร้านนี้เหมือนกานเลย คิดถีงนะค่ะ จุ๊บๆ     Mon 7 Apr 2008 0:00 [2] หดหู่ ต้องการ shopping บำบัดรู้บ้างมั้ยคะป๊า     Sun 6 Apr 2008 23:58 [1]