วันจันทร์ที่ 28 เมษายน
พี่ปริมไม่สบายมาก ตัวร้อนตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แม่เช็ดตัวให้ทั้งคืนก็ยังไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ เลยตัดสินใจให้ยาลดไข้ไปครั้งนึงก่อนที่จะพาไปหาหมอตอนเช้า
แต่สงสารน้องปันมากที่เวลาแม่ตื่นมาเช็ดตัวให้พี่ปริม น้องต้องตื่นขึ้นมาด้วยทุกครั้งเพราะแม่เปิดไฟ แม่กลัวหนูจะนอนไม่พอแล้วพาลจะไม่สบายไปอีกคน
ตอนเช้าจัดการอาบน้ำแต่งตัวน้องปัน เช็ดตัวพี่ปริมอีกรอบก่อนออกไปหาหมอ (หมู่นี้ไม่รู้เป็นอะไร น้องปันจะไม่ยอมให้พี่หลินทำอะไรให้เลย ต้องเป็นแม่ตลอด)
สรุปเลยไปส่งน้องปันที่โรงเรียนเกือบ 10 โมง (สายมากๆเป็นประวัติกาล) แล้วก็แวะพาพี่ปริมไปหาหมอที่ BI
วันนี้ที่ รพ คนเยอะมาก เดินกันให้ยั้วเยี้ยไปหมด ไม่แค่แผนกเด็กเท่านั้น แม่เห็นแล้วปวดหัวเลย
รอคิวไม่นานก็ได้หาคุณหมอแล้ว คุณหมอเห็นหน้าครั้งแรกก็ทักเลยว่า กำลังคิดถึงพี่ปริมอยู่พอดีเลย เห็นว่าหมู่นี้หายไปนาน ท่าทางจะแข็งแรงขึ้น ปรากฎว่าพี่ปริมของเราก็ป่วยมาหาหมอซะแล้ว
ผลการตรวจบอกว่าพี่ปริมแค่เริ่มคอแดง ทอนซินโตเล็กน้อย อย่างอื่นไม่ค่อยมีอะไร ตอนแรกคุณหมอจะไม่สั่งยาให้นอกจากแก้อักเสบ แต่คุยไปคุยมา แม่ขอใหม่ยกเซทแล้วกัน เพราะว่าเก็บยาไว้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ พึ่งรู้ว่ายาทุกชนิด ถ้าเปิดขวดแล้วควรเข้าตู้เย็น เพราะอุณหภูมิบ้านเราร้อนเกินเหตุ
ตอนขากลับเป็นดังคาด รอรถนานมาก เพราะว่าคนเยอะ
ระหว่างรอรถ
คืนนี้พี่ปริมอ้อนขอนอนกับแม่อีกวัน ส่วนน้องปัน แม่อยากให้แยกไปนอนเพราะว่ากลัวจะติดกัน แต่น้องไม่ยอม เลยต้องขลุกกันอยู่ 4 คนพ่อแม่ลูก ได้แต่ภาวนาให้พี่ปริมหายเร็วๆ และน้องปันก็ไม่ป่วยตามไปด้วย
วันอังคารที่ 29 เมษายน
วันนี้ที่โรงเรียนมีงานเลี้ยงปิดภาค และมีการแสดงผลงานของเด็กๆด้วย แต่แม่ไปส่งน้องปันสายเหมือนเคย แต่ไม่สายเท่าเมื่อวานนะลูก เพราะมัวแต่เช็ดตัวให้พี่ปริมก่อนออกจากบ้าน
ส่งน้องปันเสร็จแม่ยังไม่กลับทันทีเพราะว่าเห็นเด็กๆเล่นเกมส์กันอยู่ เลยกะจะถ่ายรูปน้องปันมาเก็บไว้ ปรากฎว่าคุณนายปันปันเหลือบมาเห็นแม่เท่านั้น ไม่ยอมเล่นอะไรเลย ทำหน้าน้ำตาคลออีกต่างหาก แม่เลยชิ่งกลับบ้านดีกว่า (อยากให้น้องหายจากอาการนี้ไวๆจัง แม่อยากให้น้องมีความมั่นใจและกล้าแสดงออกในเรื่องที่ควรนะคะลูก แล้วแม่จะรอเมื่อปันพร้อมนะคะ)
คนเก่งของเม่ ไม่ยอมเล่นเกมส์เลย
ผลงานเด็กๆ
แม่นึกว่าจะกลับบ้านเลย จะได้กลับมาหาพี่ปริม ปรากฎว่าป๊าบอกว่าจะไปบริษัท (ฮ่วย ไม่บอกกันล่วงหน้าเลย แม่แต่งตัวอย่างโทรม กระเป๋าก็ไม่ได้เอามาด้วย) ไหนๆก็ออกมาแล้ว แม่เลย request ข้าวหมกไก่อะหมัดรสดี แถวพระราม 9 ซะหน่อย (หลังจากพึ่งมาทานกับป๊าล่าสุดเมื่อวันพฤหัสที่แล้วเอง แหะ แหะ)
ป๊าใจดีเสมอสำหรับแม่ มื้อนี้เลยได้ทานของอร่อยสมใจอีกแล้ว (แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะได้ลดน้ำหนักเนี่ย) ทานเสร็จยังไม่ 11.30 น. เลย แม่บอกให้ป๊ารีบกลับบ้านดีกว่า คิดถึงพี่ปริม และก็อยากรู้ด้วยว่าพี่ปริมอาการเป็นไงบ้างแล้ว
ถึงบ้านเจอพี่ปริมนั่งเล่นอยู่ที่โต๊ะทำงานป๊า น่ารักมากๆเลย เวลาหนูป่วย หนูน่าทะนุถนอมมากที่สุดในโลก จนแม่อยากจะอุ้มกับหอมแก้มให้กำลังใจตลอดเวลาเลย เท่าที่ดูอาการพี่ปริมไม่มีไข้แล้ว ร่าเริง คุยเก่งเหมือนเดิม แม่เลยถามหนูว่าตกลงค่ายวันนี้ พี่ปริมจะยังอยากไปอยู่มั้ย
พี่ปริมยืนยันกับแม่ว่าจะไปเข้าค่ายที่โรงเรียนเย็นนี้ให้ได้ แต่แม่ให้หนูสัญญาว่า ถ้ารู้สึกไม่สบายตัว ให้โทรตามแม่ แม่จะรีบไปรับทันที พี่ปริมก็ตกลง
ตอนเย็นแม่รีบไปรับน้องปันกลับจากโรงเรียนเพื่อมาอาบน้ำแต่งตัว เดี๋ยวเราจะออกไปส่งพี่ปริมไปเข้าค่ายกัน (ที่โรงเรียนนั่นแหละ ไม่ได้ไปไหนไกลมากหรอก)
4 โมงเย็นเราไปลงทะเบียนกัน พี่ปริมน่ารักมาก ลากกระเป๋าไปวางเองแล้วก็มองหาครูเจ็ก (แม่กำชับครูเจ็กว่า ถ้าพี่ปริมตัวร้อน หรืออาการไม่ดี โทรตามแม่ด่วน แล้วอย่าลืมป้อนยาแก้อักเสบหลังอาหารเย็นด้วย)
เตรียมตัวออกจากบ้าน
แม่เช็คของในกระเป๋ากับครูเจ็ก ไม่รู้ป๊าถ่ายมาตอนไหน
ระหว่างรอเวลา ก็ถ่ายรูปเล่นกัน
ฐานต่างๆที่เด็กๆต้องผ่านกัน
คนนี้กองเชียร์เหนียวแน่ มาถึงเล่นก่อนเลย 555
พี่น้องรักกัน
แม่รู้เลยว่าคืนนี้น้องปันต้องนอนไม่ได้เพราะคิดถึงพี่ปริมแน่ๆ
ส่วนแม่เป็นกองเชียร์เหนียวแน่อีกคน
วันนี้ออกแนวนัวเนีย เพราะคิดถึงพี่ปริม
ส่งพี่ปริมเข้าแถวไปแล้ว แม่กับป๊ายังตัดใจกลับไปไม่ได้ เลยรอดูอยู่แถวๆนั้นจนใกล้เวลาน้องปันต้องไปเรียนบัลเล่ต์ แม่บ๊ายบายพี่ปริมแล้วก็ต้องพาน้องปันไป
แบ่งกลุ่มกัน พี่ปริมอยู่กลุ่มกระต่ายของครูเจิด
กิจกรรมชาวค่ายที่พี่ปริมร่วมด้วยทุกอย่าง
(อันนี้แม่ฝากกล้องไว้กับครูเจ็กให้ช่วยถ่ายรูปให้หน่อย)
งานนี้เลอะจริงๆ
มอมแมมกันเสร็จ ก็มาอาบน้ำ แล้วช่วยกันทำอาหารเย็น
มีกิจกรรมส่องสัตว์ด้วย ทางโรงเรียนให้เตรียมไฟฉายไปคนละกระบอก
ตอนน้องปันเรียนบัลเล่ต์แม่เอาตุ๊กตาหมีไปถักอีกตัวนึง (ตัวนี้เป็นคิวของคุณยาย) แต่ถักๆเลาะๆอยู่ตลอด ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย ป้าจิเลยแซวว่าห่วงลูกละสิ แม่ว่าท่าจะจริง 555
เรียนเสร็จป๊าชวนทานข้าวเย็นแถวๆโรงเรียนจะได้ไปซุ่มโป่งแอบดูพี่ปริมกันอีกรอบ (เห็นมั้ย ป๊าก็เป็นนะ อิอิ) หลังข้าวเย็น แม่ ป๊า น้องปัน พี่หลิน กะจะไปเกาะรั้วโรงเรียนดูพี่ปริมซะหน่อย โชคดีที่เค้าไม่ serious มาก เปิดประตูให้ผู้ปกครองเข้าไปดูได้ข้างในเลย (ค่อยยังชั่วหน่อย)
กลางคืนกองเชียร์พี่ปริมก็กลับกันมาอีกรอบ
มืดแล้ว ไม่กล้าใช้ flash
กิจกรรมรอบกองไฟ
ฝนเริ่มลงเม็ด คุณครูก็เลยให้ย้ายเข้ามาข้างในห้องอาหารแทน
ดูพี่ปริมจนถึงกิจกรรมสุดท้าย (น้องปันก็อึดมาก เฝ้าพี่ปริมเป็นเพื่อนแม่กับป๊าโดยไม่บ่นเลย :) ) ก่อนจะขึ้นนอนแม่เข้าไปหอมลูก พี่ปริมบอกแม่ว่า "กู๊ดไนท์น้า" เท่านั้นแหละ แม่น้ำตาจะไหลออกมาให้ได้ (อันนี้ออกแนวเวอร์นิดนึง แต่เรื่องจริง) แล้วก็ต้องรีบกลับบ้านไป
Good Night ค่ะ
วันพุธที่ 30 เมษายน
วันนี้แม่ตื่นเช้าเป็นประวัติกาล (ตื่นก่อน 7 โมง) แม่จำได้ว่าไม่ได้ตื่นเช้าแบบนี้มานานมากแล้ว แต่วันนี้ต้องตื่นเพราะว่าต้องไปรับพี่ปริมกลับมาจากโรงเรียน (ในจดหมายแจ้งไว้ว่า ให้มารับเด็กก่อน 8 โมงเพราะว่าคุณครูจะกลับบ้าน 8.30 น. ตรงเวลา)
แม่ตื่นเต้นไปรับพี่ปริม แต่พี่ปริมดูเฉยๆไม่เห็นดีใจเลย เจอหน้าแม่ถามแม่ว่า วันนี้เราจะไปไหนกัน (แม่ว่าพี่ปริมน่าจะจำได้ว่าวันนี้เรามีนัดคุณหมออนุตราดูเรื่อง Vaccine 6ขวบ)
แม่ดีใจ คิดถึงพี่ปริม
ดูสิ ยิ้มจนเหงือกบานเลย
ดูพี่ปริมทำหน้าสิ
แม่เลยพาน้องปันไปหาหมอด้วย เพราะตั้งใจจะพาพี่ปริมไปทานข้าวฉลองที่หนูสามารถอยู่ค่ายได้สำเร็จ
วันนี้รอคิวคุณหมอนานมาก พอได้เจอคุณหมอบอกว่าวันนี้ไม่มี Vaccine นะคะ พี่ปริมฉีดครบหมดแล้ว ฮ่วย แล้ววันนี้มาทำไมเนี่ย คุณหมอตรวจนั่นตรวจนี่ เล็กๆน้อยๆ แล้วบอกว่าโอเค ไม่มีปัญหาอะไร ส่วนสูงกับน้ำหนักดีมาก (หมายถึงว่าหนูควบคุมน้ำหนักดีมาก คุณหมอบอกว่าเด็กดาวน์ส่วนใหญ่จะอ้วนและเตี้ย) แต่ของพี่ปริมส่วนสูงกับน้ำหนักพอดีกันมาก วันนี้วัดส่วนสูงได้ 106 ซม. น้ำหนัก 18 กก.
ระหว่างรอคุณหมอ
เสร็จจากรพ ป๊าบอกว่าอยากกลับบ้าน พี่ปริมรีบพูดขึ้นมาเลยว่า "สัญญาไว้แล้วน้า 1 อย่าง" แม่เลยขำกลิ้งเลย ช่วยไม่ได้ เพราะป๊าสัญญากับพี่ปริมไว้จริงๆว่าจะซื้อของให้ 1 อย่างเมื่อหายป่วย
สรุปเลยได้ไปทานข้าว + ซื้อของกันที่ Central พระราม 3 เหมือนเดิม วันนี้พี่ปริมเลือก CD มาอีกแล้ว แม่เห็นหนูจะเลือก Barney อีก แม่เลยบอกว่าให้ลองดูเรื่องอื่นๆที่หนูยังไม่มีดีกว่า พอดีแม่เหลือบไปเห็น Pingu ออกใหม่ เลยบอกพี่ปริม พี่ปริมก็เลือก Pingu อยู่นาน พอจ่ายเงินเสร็จก็โวยวายจะเอา Barney อีก พอเปิดถุง CD ออกมา พี่ปริมก็ดันหยิบเอา Pingu ตอนเก่าที่เรามีแล้วมาอีก แบบนี้พี่ปริมเลยอารมณ์เสีย งอแงตลอดทางกลับบ้านเลย
วันนี้พี่ปริมเก่งมาก ไม่ยอมให้พี่หลินป้อนข้าว
บอกจะกินเอง :)
ส่วนคนน้อง เหมือนเดิม ไม่ให้พี่หลินป้อนข้าว
จะให้แม่ป้อนเอง
พรุ่งนี้แล้วที่เด็กๆจะเริ่มปิดเทอมกัน แม่ต้องแย่แน่ๆเพราะว่ากว่าพวกหนูจะเปิดอีกทีก็วันที่ 20 พค แหนะ ป่านนั้นแม่คงโทรมน่าดู 555 (วันนี้แวะไปที่ร้านนวดหน้า ไปบอกเค้าว่าจะหายตัวไปซักพัก พนักงานรีบถามเลย "ลูกปิดเทอมเหรอคะ" แหมรู้จริงนะเนี่ย คริ คริ)
รักลูกมากมาย
แม่จ๋าเอง
ตอบคำถามค่า
คุณเหมียว ถูกต้องแล้วครับ เสร็จบูธ Pioneer นี่แหละ 555
น้องต๋อม ไม่ไหวค่ะ พี่ intrend ไม่ไหว สุขภาพตอนท้องไม่ค่อยดีค่ะ
คุณโดม สอยหมวกกับสนับเข่า Dora เรียบร้อยแล้วค่ะ อิอิ
พี่น้อง คุณโดม ชุดเหลืองของปริมกับปัน จาก Peggy เจ้าเก่า PT ค่ะ สนเหรอคะ?
มดจ๊ะ รอคอยชั้นหลังสือด้วยความหวังนะ (แอบ psycho 555)
คุณเอ๋ ขอบคุณที่แวะมาตอบเรื่องของบริจาคนะคะ :)
คุณอ้อย ตุ๊กตาถักง่ายมากๆ ขอให้มีสมาธิก็ทำได้แล้วค่ะ ของนุ่นเรียนมาจากคุณอ้อม www.yesidoo.com ค่ะ ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าย้ายไปเปิดบูธที่ไหน ถ้าทราบแล้วจะมาบอกอีกทีนะคะ
นิ้งหน่องจ๋า add hi5 นุ่นแทนนะ นุ่นทำไม่เป็นค่ะ 555
JuiceJoeonline สนใจค่ะ ว่าแต่ condo อยู่ตรงไหนหนะ ยังนึกไม่ออก เดี๋ยวขอดูสระแถวบ้านอีกที่ก่อนนะคะ ถ้าไม่ work จะขอตามไปเรียนด้วยนะคะ :)
คุณปุก 555 ไม่ไหวจริงๆ ขอบายละกัน fashion นี้
แม่ขวัญ กลมกลืนจริงๆเหรอ อิอิ
คุณจ๊อบ ไม่เป็นไรค่ะ ไว้โอกาสหน้าเนอะ
มนแฟร์ น้องปริมน้องปันเรียนที่สาขาใหญ่ RGP เจริญนครค่ะ
ส่วนสาขาอื่นๆ ดูรายละเอียดได้ที่นี่เลยนะคะ
น้องนุช ไปเห็นน้องปันโป๊ที่ไหนคะ :)
แม่น้องคอปเตอร์ Jumping Clay เค้าแนะนำว่าควรให้เริ่มเรียนอย่างเร็ว 3 ขวบขึ้นไปค่ะ เพราะบางงานต้องมีสมาธิด้วย แต่ที่นี่นุ่นว่า work นะคะ เด็กได้ฝึกกล้ามเนื้อมัดเล็ก ผสมไปกับจินตนาการด้วยค่ะ ลองดู link ข้างบนนะคะ ว่าแต่เราบ้านไม่ไกลกันมากหนิหน่า มาเรียนด้วยกันมั้ย
คุณแม่น้องเอมมี่ ทำ furniture แบบไหนคะ Build-in เหรอคะ หรือว่า fur เด็กสำเร็จรูป ถ้าแบบ build-in ห้องนุ่น นุ่นทำมานานแล้วค่ะ 8 ปีแล้ว ไม่รู้ทำเบอร์ช่างหายไปไหนแล้ว ถ้าอยากได้จริงๆ ขอเวลาหน่อยนะคะ จะถามเพื่อนๆให้ค่ะ ว่าใครพอมีช่างที่ไว้ใจแนะนำให้รึเปล่า แต่ถ้า furniture เด็ก ต้องถามมาเป็นอย่างๆค่ะ ซื้อมาจากคนละที่กันเลยค่ะ