วันอังคารที่ 13 พฤษภาคม
แม่ไปทำสีผม เพราะห่วงสวยอยู่ เลยทิ้งเด็กๆให้อยู่บ้าน
วันพุธที่ 14 พฤษภาคม
แม่ไปทำเล็บ เพราะห่วงสวยเช่นเดิม ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ 555
อุตส่าห์หนีไปทำเล็บไกลบ้านแล้ว (จุดประสงค์คือ ไม่อยากให้อาม่ารู้ว่าไปทำเล็บแพง) ดันไปเจอซิ่มเล็กนั่งทำเล็บอยู่ร้านเดียวกัน หมดกัน ฮา...
ตอนเย็นพาอาม่าไปรับขนมแต่งงานที่สั่งไว้แถวซอยแปลงนาม เยาวราช ใจจริงอยากจะชวนป๊าจอดรถทานข้าวเย็นแถวๆนั้นเหลือเกิน (อย่างที่รู้ๆอยู่ว่าตอนเย็นๆ อาหารแถวนั้นน่ากินแค่ไหน) แต่ไม่สามารถ เพราะนอกจากจะต้องรีบไปเอากล้วยเครือใหญ่ กับส้ม 120 ลูกที่สั่งไว้ ฝนก็เริ่มตกลงมาแล้วด้วย เอาไว้ว่างๆค่อยหนีลูกมาใหม่ก็ได้
พาอาม่าไปรับผลไม้ที่ตลาดน้อย อาม่าตรวจรับเสร็จเรียบร้อยก็ไปทำผมเสริมสวยที่ร้านเจ้าประจำแถวนั้น ส่วนแม่ ไม่มีเวลาไปร้านทำผม พรุ่งนี้ก็เลยกะไปแบบหัวยุ่งๆนี่แหละ (มันต้องตื่นเช้ามากๆนะลูก แม่ว่ายอมหัวฟู ดีกว่าตื่นเช้าขึ้นอีกนะ) เลยอาสาอาม่าเอาผลไม้ไปส่งให้ที่บ้านว่าที่น้องสะใภ้ซะเลย (พูดดีไปอย่างงั้น ถ้าใครที่รู้จักแม่ดี ก็จะบอกว่า ชั้นรู้ที่เธอเล่ามาทั้งหมด เมเป็นคนขับรถให้ใช่มั้ย เพราะว่าเธอหนะ ขับรถไม่เป็น 555)
วันนี้กว่าจะกลับถึงบ้าน (เพราฝนตกรถติดมาก) เล่นเอาหมดแรงเลย คุยกับป๊าเอาไว้ว่าคืนนี้ต้องนอนเร็วกว่าปกติ ไม่งั้นพรุ่งนี้ตื่นไม่ไหวแน่ๆ เพราะอาม่าให้ไปถึงโรงแรม 6 โมง 15 แต่อาม่ากับอากงสบายไป เพราะไปนอนที่โรงแรมกับเจ็กวิทตั้งแต่คืนนี้ อิจฉาจัง หงิงๆ
สรุปกว่าสองคนตายายจะได้เข้านอนก็เที่ยงคืนพอดี เอาเถอะ ยังเร็วกว่าปกติหน่อยนึง 555
วันพฤหัสบดีที่ 15 พฤษภาคม
วันนี้แม่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตั้งแต่ตี 4 กว่าๆ แต่เพื่อความชัวร์ ป๊าก็ตั้งของป๊าไว้ด้วย เผื่อแม่นอนเพลิน (รู้นิสัยภรรยามาก 555) ตื่นมาไม่ต้องรีบอาบน้ำ แต่งตัวเท่าไหร่นัก เพราะเวลายังเหลือเยอะ
จัดการตัวเองเสร็จก็ไปดูเด็กๆบ้าง ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่เลย แม่ไม่อยากปลุก กะเอาว่าจะหอบใส่รถทั้งชุดนอนเนี่ยแหละ แล้วไปแต่งตัวที่โรงแรมเอา แต่ก็ไม่วายแอบปิดแอร์กับเปิดผ้าม่านห้องลูก (เผื่อธรรมชาติจะช่วยได้ 555)
ป๊านัดทุกคน (จริงๆก็ไม่มีใครอีกนอกจากโกวเล็ก กับพี่หลินที่ต้องจัดการเด็กๆให้แม่) ว่าออกจากบ้าน 6 โมงตรงเป๋งนะ ป๊าแอบบอกแม่ว่า พี่หลินยังไม่ตื่นเลยป๊าเลยต้องเคาะประตูปลุก แต่พี่หลินก็สามารถนะ อาบน้ำแต่งตัวเร็วมาก รวมถึงจัดการเด็กๆเสร็จเรียบร้อยด้วย (ธรรมชาติช่วยได้จริงๆ พอมีแสงนิดหน่อย ลูกแม่ก็ตื่นกันแล้ว)
แต่ว่ารอกันไปรอกันมา อาม่าโทรมาบอกว่าลืมนั่นลืมนี่ กว่าเราจะได้ออกจากบ้านก็ 6.30 น. แล้ว (แบบนี้จะไปทันมั้ยเนี่ย) เป็นดังคาด พอรีบป๊าก็ต้องขับรถเร็วเป็นธรรมดา วันนี้แม่เลยค้นพบว่าพี่ปริมโตขึ้นเยอะเลย พอป๊าขับเร็วมากๆ พี่ปริมก็พูดว่า "ป๊าใจเย็นๆนะ" น่ารักมาก แต่น่ารักที่สุดตอนที่ป๊าเผลอตวาดแม่ (ป๊าหงุดหงิดที่จะไปไม่ทันในวันสำคัญแบบนี้ แล้วมาตวาดแม่ทำไมเนี่ย แม่ไม่เกี่ยวเลย) พี่ปริมรีบบอกป๊าใหญ่เลยว่า "ป๊าอย่าดุแม่นะ อย่าเสียงดังกับแม่จ๋าสิ" แม่ดีใจมาก ที่ได้ยินพี่ปริมพูดแบบนี้ แม่เลยอารมณ์ดี หนูน่ารักจัง จากที่โกรธป๊า 100 นึง เลยเหลือ 50 อิอิ (เห็นมั้ย พอถึงเวลาพี่ปริมก็เข้าข้างแม่ ดีจาย 555)
และก็ไปถึงเวลาอย่างเฉียดฉิวจนได้ ที่เหลือเหมือนเดิม ดูได้จากรูปจ้า
ฤกษ์สวมแหวนเช้ามาก 7.15 น.
เกือบไม่ทันแหนะ
งานนี้แม่เป็นตากล้อง ส่วนป๊าถ่ายวีดีโอ
ตอนแรกแม่ไม่ได้กะว่าจะใส่ชุดนี้ แต่ว่าพึ่งเปลี่ยนใจเมื่อคืน
และเป็นความบังเอิญที่เปลี่ยนมาใส่ชุดนี้แล้วสีเข้ากันกับเด็กๆมากเลย :)
เด็กๆน่ารักจัง
ไม่ค่อยเห่อลูกตัวเองเท่าไหร่ อิอิ
เก็บตก 1
วันนี้เหล่าแปะดูอารมณ์ดีมากๆ เล่นกับพี่ปริมใหญ่เลย
(เหล่าแปะเป็นพี่ชายของอากงที่ป๊ารักเหมือนพ่อแท้ๆคนนึงเลย)
และก็เด็กๆกับโกวเล็ก
รวมญาติฝ่ายเจ้าบ่าว
ซิ่มเล็กกับน้องมอส
วันนี้ขาดเฮียมาร์คที่มาไม่ได้ เพราะพึ่งเปิดเทอมเป็นน้องใหม่ กท.
ป๊าบอกว่า แบบนี้ไม่เรียกว่ารุ่นน้องป๊าแล้ว แบบนี้เรียกรุ่นลูก 555
เก็บตก 2
พองานพิธีเสร็จ ก็มีเลี้ยงโต๊ะจีนต่อ แต่ว่าโต๊ะจีนตอน 9.30 น. แม่ก็ไม่ไหวเหมือนกัน ได้ข่าวว่าห่อกลับบ้านมาเพียบเลย เสร็จแล้วยังมีพิธีต่อที่บ้านจนถึงเย็น (ซึ่งแม่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่ ไม่เหมือนป๊าที่ต้องทำโน่นทำนี่เยอะแยะไปหมด) แต่ว่าแม่แทบสลบเลยนะ ไม่ใช่อะไร เหนื่อยจากการตื่นเช้า กร๊าก
รักมากมาย
แม่จ๋าเอง
ปล ยังมีงานเลี้ยงอีกตอนเย็นวันพรุ่งนี้ แม่ต้องวางแผนดีๆ เดี๋ยวไปไม่ทันกันอีก